حدث بالفعل ...يقلمى / احمد بيومى ..
كنت فى زياده لتقديم واجب العزاء يوما فى احد اقارب والدتى فى احدى قرى الريف المصرى ....كان الوقت صيفا والحراره عاليه.. ولم اكن قد زرت قبر امى من فتره طويله الى حد ما ..فقررت بما اننى فى المقابر ان اقرا لها الفاتحه ..وفعلا تسللت من وسط الحشد.. وذهبت مباشره الى قبرها ..ومن عادتنا الا نبنى قبورا على موتانا بل مجرد لحد.. نحدده بالحجاره وبعض اشجار الصبار ...وعندما اقتربت من القبر ..سرت فى جسدى قشعريره كبيره جدا ..واخذت انظر حولى خوفا من ان يرانى احد فى تلك الحاله ..وشعرت بيدى امى تجذنبى فعلا الى الارض.. وتحضننى وتقبلنى ..وكانها خرجت حالا من تحت الثرى ..واذا بدموع كالنبع الحار تتفجر فى عيونى ..حاولت التماسك ولكنى لم اتمكن ابدا ..وهنا سمعت صوتها فعلا تنادى عمن فى القبور ...هذا ابنى والله ابنى حبيبى.. وقد جاء يزورنى فتعالوا لتسلموا عليه ...شعرت بمئات الارواح تتجمع من كل حد وصوب ..تنظر الى وجهى وتلمسنى.. وانا اشعر بحراره فى جسدى.. ويعد وقت وجهد تركتنى.. وهى تقول الان استطيع ان ارقد بسلام مع السلامه.. ارجوك ان تاتى مره اخرى لزيارتى.. فانت بالفعل توحشنى ومضيت وانا فى حاله غريبه جدا فانا لا اشعر بالالم ولكنى لا اتمكن من منع الدموع من عينى ...وحتى الان ذهبت عده مرات ..ولكن لم يتكرر هذا مره اخرى ابدا ..الفاتحه على روح امى وكل اموات المسلمين ..بسم الله الرحمن الرخيم الفاتحه ....احمد بيومى