فَهمِيِنىِ
نِفسي أَقعد مَعَاكِ حَبَه
تِفَهمِينى حَبَهَ حَبَهَ
ليه لما الحب راح
لُه عايزه ترجعينى
ما أنا جربته كذا مَرَه
لقيت نهايته بتبقى فُرقَه
سيبينى أنسى عذاب
وغربه وأنا جنبك
وبتصدينى
أنا عارف إنى يمكن
أكون عابر سبيل فى عمرك
بس أوعى تنسي إنك
غاويه دايما تجرحينى
و بجفاك تبعذبينى
كل ماآجى قراط أقرب
فدادين عنك بتبعدينى
ليه بتكتبى النهايه
والا ده فصل فى روايه
نهايتها فرحه ولمه
لما تبقى خلاص معايا
بجد أنا صابر عليك
وإنت منك بتحرمينى
بس حبيبتى لما همشي
صعب ثانى ترجعينى
ماأنا دايما فاكر كلامك
إنى أرضك وإنى شمسك
والأمان قلت فى حضنك
عايزانى أنكر غرامك
وأنسي كمان فى لحظه كلامك
طيب ليه دايما تسألينى
بجد بحبك
ماتصدقينى
وإسألى اللى يعرفونى
شايفينك ليه جوه فى عيونى
هتيجى بسرعه تفهمينى
مش هسيب نفسي لظنونى
مهما كان حبى وتكونى
إلحقى قوام سفينتي
قبل ماتغرب وتمشي
لسه سايب لك مسافه
علشان حبيبتى تفهمينى
لكن لو خلاص نسيتى
يبقى كده هتخسرينى
عارف هتيجى وتقولى لى
ما أناعاشقك و بتعشقينى
اسامه وادى
