وعدتها انى راحل مش هاغيب
 وعدتها واحساسى بيها كان غريب
 لحظه شوق لحظه حب لحظه لهيب
 لحظه تطفى شمعه قايده من زمان ودا النصيب
 وعدتها وشوقى ليها شوق حبيب
 وبعد كام يوم هاسافر لكنها من قلبى قريب
 وهى كام دمعه ف عنيها نازله على قلبى تصيب
 قالت حبيبى بلاش تسافر مش هاحس بالحياه لما تغيب
 واه يوم السفر بدموع جوه ف عنيا
 نازله نار فوق خدودى وهى بتطبطب عليا
 سافرت ويوم والتانى جانى الخبر خلانى الدنيا دارت حوليا
 قالو حبيبتك بتعانى ومين غيرها كان حاسس بيا
 نفس الى جالها يا ناس جانى عذاب الكون صبح فيا
 روحت على طول لحبيبتى وايديها حضنتلى ايديا
 وكام دقيقه انا قدمها وهى بصه فى عنيا
 فى لحظه وقفت انفسها صرخت بأعلى صوت ليا
 ماتت حبيبتى قدامى دى روحى ودى ضى عنيا
 وف لحظه وقفت انفاسى من لمه الناس حوليا
 ودى كانت اخر كلماتى معاكى حتى بعد الحياه