إنت خلتنى ..
إنت خلتنى أحس بوجودى .. و أعيش الحظ من تانى ..

نستنى زمانى و همومى .. نستنى آلامى و أحزانى ..

بعد ما إدتنى الأمل .. تحرمنى منه ليه ..

خته منى بالعجل .. بعد ما إشتقت إليه ..

العمر خلاص إنهار .. ما فضلش منه باقى ..

و أنا قلبى صبح ف دمار .. من كتر أشواقى ..

لما إنتهيت خلاص .. ما عدش ليا مكان ..

كنت أعز الناس .. و الأهل و الخلان ..

بعتنى بأرخص تمن .. بعد ما كنت غالى عليك ..

ما جاش. ف بالى الزمن .. يقسى قلبك و ينسيك..

ديمآ كنت تقولى بحبك .. و أسألك تقولى أكتر ..

معرفش إيه اللى ف قلبك .. شايله ليا و متقدر ..

أول مرة شفتك فيها .. قلت الدنيا ضحكتلى ..

و إبتسمتلى كمان بعنيها .. و بشوق و حب غمزتلى ..

ما احسبش المقدر جاى .. و معاه المكتوب ..

و اللى شفته ضى .. ح يطلع عليا ذنوب ..

بقلم الشاعر .. محمد البريمى ..