انا انسان على الفطره
مبحسبشى لقوت بكره
ولا باسترجع الذكرى
واقول جدى داكان رمسيس
وكل املى انى اعيش
عارف الحق من الباطل
وما حبش انا اجادل
ولا من الحق اتهرب
ولا فى الرد انا اماطل
لاكن يظهر ميزان الحق
على الارض صبح عاطل
اسلم لارادة فرد
وانا لله وحده عبد
اسلم واتحنى فى الرض
اسلم واساير بكره
والبس خيش واعيش الذهد
ركبت مركبى وقاطع طريقى
باختصاره العرض
جايز اوصل لشط امان
بدون ما اعصى
ولا اترك ما على من فرض
لاكن مركبى ساكنه
لهى بتبحر ولا راكنه
وريح الغدر تشبكنا
وتربطنا فى اعصار نار يحدفنا
و يعمينا يغمينا
ينسينا حتى بوصلتنا
تايه فى بحر موجه عالى
تايه والشط قدامى
وريح الغدر بخيانه
تهز شراعى وحدفانى
فى مركذها باعصرها
واسايرها واداديها
واقول جايز اعود تانى
تايه والشط قدامى
لاكن عينى مهش شيفاه
وبودانى سامع اصوات
لهرج كبار ولعب بنات
ومتعشم على شطى
انزل مرستى بسبات
لاكن الريح معندانى
بتحدفنى ووخدانى
فى قلب اعصار
برغم انه فى وسط البحر
لاكن قلبه مليها النار
اراضى اللى ما يفدنى
ولا اراضى الجبار
اراضى عبد من خلقه
ولو فى رضاه النجى من نار
اراضى بالنفاق انسان
وداخل نفسى انى جبان
وعز الشده اتحمل
واكون لله انا انسان
على الفطره
يقول للحق الف سلام
وللباطل يكون له لجام
انا انسان
ومهما شراعى اتمزق
ومسمار الصليب
لو نار
وفى جسمى فى كل مكان
يدقو بغلهم مسمار
انا انسان على الفطره
عايش وعشمى فى بكره
يكون فيه عدل
سعتها نمسح الذكرى
ونبداء من جديد فكره
انا انسان