النداهة …. بقلم طارق السيد
على شط النيل فى سكون الليل
مع بدر بيضوي ونجمه بديل
أسمر وجميل له رمش كحيل
وبخصر نحيل يخطر ويميل
ويزيد فى جماله سواد العين
مع غمازتين زاينين خدين
وجوز حلقان مع دلايتين
ورسم الحنة على الكفين
وملاية لف بتحضن قده
تضمه بحب تحد فى حده
عدت جنبي رمتني بنظرة
فتحت قلبي وغرست بذرة
طرحت شجرة أملي فى قربه
عاشق هايم ماشي فى دربه
تخطي الخطوة أخطي وراها
زى المجنون ندهته نداهة
ندهت عليها إستني شوية
.أطل فى وشك أملّى عنيا
اتلفتت ليه فمال الخصر
ملكت قلبي وعصرته عصر
مديت إيدي أمسك إيدها
غصبا عني أنا قلبى رايدها
عدت إيدي من بين إيدها
أتاريها روح جايه فى مواعيدها
إن مرت نجمة وساحبة فى ديلها
تعرف إن حبيبها ناديلها
تيجي تقابله وتوصل قبله
يافرحة قلبه السكر داب له
إوعى ياقلبى إياك تتجن
حبيبتك روح وغريمك جن
مانتش قده وإن حلي قده
ولا قد حبيبها فى هزله وجده
يافرحه ماتمت خدها غراب
خدها وسد فى وشي الباب