تطل من قوس دخانها شموع
تهز برك ملحيه
وشجيرات رماديه فى الرمق الاخير
تستحضر العشق الدفين 
فى مواسم تراقصت فيه امطار الحب فى كل الربوع
تمازح عذوبة ثغرة
وتسحب المساء
 وتزف ربيعها  بالشموع
على احلام شاخت
واحلام ماتت
وأسئلة  زاحفه
تسأل أى نفع أرتجيه
والامس الكريه يحيا على انفاسها
ان راهنت على دمعتى
ولململت روحا قامت بانشطارها
لن اعود
فزمن الصبا ولى
وعيناى التائهتان فى الغسق
تألق صحوها
والارض مازالت على الجدار شعاعها
والزرقة تحت الماء تواعد امطارها
صمت النور اقع على الموج
شموع تحت الماء يصدق وعدها
وامضى مع الريح فى مسارها
بقلم نجلا ابراهيم