رواية احببتها بعد عذابها الفصل الرابع 4 بقلم منار رمضان
حببتها بعد عذابها 
البارت الرابع
صقر : عملت ايه يا حنين
مراد : وصلتها البيت واضطريت انى اكدب على مامتها إن كان عندها شغل فى اسكندرية عشان كده سافرت
صقر : مش عارف انت شاغل دماغك بيها ليه
مراد : انت مجنون يا صقر انت لحد دلوقتي مش مستوعب المصيبة حرام عليك والله بنت غلبانة زى دى تعمل فيها كده ليه عملتلك ايه يعنى
صقر : بزعيق انت مش عارف يعنى هى عملت ايه افتكر عملت ايه ادام الموظفين كلهم يا مراد
مراد : اممم عشان ضربتك بالقلم تروح تعمل فيها كده وتخربلها حياتها ومستقبلها بالشكل ده
صقر بزعيق وغرور : لو طولت اقتلها كنت قتلتها بس انت عارف وعدى انى مهما تتسلى بيهم مقتلش واحدة ست
مراد : يابنى فوق بقا حرام سنين حياتك اللى بضيعها على الماضى مش عشان حصلتلك حاجه تنتقم فى اى واحدة تقابلك يا صقر تخيل كده لو حور دى كانت مراتك كنت هتخلى حد ينتقم من حد تانى فيها أو يا اخى اتخيلها لينا اختك كنت هترضى بحاجة زى كده
صقر تفكيره وقف عند اتخيلها مراتك يااااه كان ممكن تبقى حور مراتى وكانت حبتنى وعايشة معايا وانا كنت حبيتها كمان كان ممكن نكون عايشين مبسوطين حور وهى فعلا حور بس ايه ازاى حد تانى غيرى يلمسها أو يجى جنبها ده انا اقتله لو كان هو مين انسفه من على وش الأرض مفقش من تفكيره غير على صوت مراد وهو بيقول
مراد بزعيق : انا هتجوزها يا صقر وهخليها تعيش معايا واحاول اعوضها عن
صقر مخلاش مراد يكمل كلامه وضربه بوكس فى وشه
مراد بألم : انت مجنووون ايه اللى انت عملته ده
صقر بزعيق : انت عايز تعمل ايه يا مراد تتجوز مين
مراد : هتجوز حور يا صقر حور اللى انت دمرتلها حياتها حور اللى خطفتها شهرين عشان تكسرها وهى كانت مستحيل أنها تسلملك نفسها زى اى واحدة تانية
صقر : ببرود تام : لا يا مراد
مراد عارف الهدوء ده قبل العاصفة : لا ايه
صقر : لا مش هتتجوزها
مراد حب يستفزوا وعرف أن خطته بدأت تنجح : لا هتجوزها يا صقر انت ملكش دعوه
صقر مسكه من ياقة قميصه : اقسم بالله لو عملت اللى فى دماغك ده لا هتكون صاحبى ولا اعرفك وهقتلها وهخلف وعدى
مراد : وانت زعلان ليه اتجوزها متجوزهاش انت ايه اللى مضايقك
صقر بصوت جهورى : عشان اللى ملك لصقر الشناوى مش ملك لحد تانى يا مراد
فى مكان تانى
ام حور : انتى كويسة يا حور
حور واترمت فى حضن امها اد ايه كان حضنها واحشها كان نفسها في الحضن ده فى اصعب وقت فى حياتها
ام حور : مالك يا حور فى ايه
حور : مفيش حاجه يا ماما بس انتى وحشتيينى اوى
ام حور: وانتى كمان وحشتيني اوي ده كنت هموت من قلقى وخوفى عليكى يا قلبى
حور وباست دماغ مامتها : بعد الشر عليكي يا امى
جرس الباب رن حور فتحت لقت ساره صاحبتها
سارة بصدمة : حوووور
حور بعياط : سارة وحشتيني اوي ابت
سارة بتتخقق من وشها : انتى انتى هنا بجد انتى كويسة صح
حور حضنتها : اه كويسة الحمدلله ادخلى تعالى
سارة : لا انا لازم اعرف ماما وبابا عشان قالبين الدنيا عليكى
حور : ماشى
سارة ساكنة فى الشقة اللى جانب حور فى العمارة راحت عند مامتها وباباها وعرفتهم أن حور رجعت وكلهم راحوا سلموا عليها وعرفوا هى كانت فين واطمنوا عليها ساره خدت حور ودخلوا اوضة حور
سارة : حور انا مش مستريحالك مالك يا بت انتى فى ايه
حور بتحاول تخبى : فى ايه يا بت ما انا كويسة اهو مالك انتى
سارة : حور انتى شكلك تعبان جدا وكمان بتقفى بالعافيه حور قولى فى ايه عشان خاطرى مالك
حور عارفة أن سارة هى صاحبتها الوحيدة وهى اللى هتفهمها : طيب بصى بلاش كلام هنا عندنا في البيت عشان ماما ومامتك مش عايزة حد يعرف حاجه
سارة بقلق وخوف : طيب البسى وتعالى نخرج نقعد فى اى حتة وقوليلى
حور : ماشى اطلعى انتى قولى لماما عقبال ما البس
سارة : ماشى انجزى بسرعة
سارة طلعت برة
سارة : بقولكوا ايه
ام حور : ايه
ام سارة : فى ايه يا مجنونة
سارة : بالصلاة على النبي كده انا هاخد المزة اللى جوة دى هخطفها
عدد زيارات الموقع