المركز الثالث عشر محمود عبد الحميد الدستاوى مصر عن قصيدة دمعه من عينى
دمعه من عينى
ابص لأبنى تفر الدمعه من عينى
يخدنى فى حضنه ويبصم بشفيفه على جبينى
ويقولى يابويا كفايه دمعك بيكوينى
انت رمز الامان وبحبك بتروينى
مش عاوز اشوف دمعك دمعك بيشجينى
انا كبرت خلاص وجه دورى افديك بنور عينى
ليه بتبكى ليه يابويا انت صحبى وانتا اخويا
عارف ببكى ليه يا ابنى
انت لسه مش فاهمنى
انت عكازى فى دنيتى
انت سندى واول فرحتى
والنظره منك بتهون على شدتى
قولى؟
مين غيرك يوم مماتى هيجهز لى خرجتى
وياخد وعزايه يوم دفنى
ويكون شفيعى فى اخرتى
عرفت ليه نزلت دمعتى