‏شروق شمس الحياه الحياه‏

حكاية بنت زغنونة
كان يا مكان
فى سالف العصر والاوان
وبعد الصلاة على نبينا العدنان
كان فيه بنت اسمها اسمهان
جميلة وبترسم على الحيطان
كانت بتفكر فى كل أذان
ازاى تراضى المنان
وتدعو الانسان
فى كل مكان
وبعد تفكير من الزمان
قالت أنا بداية للايمان
لازم تصحى
قلبها النعسان
ازاى تنام
وجارها جعان
ازاى تقول النميمة
والغيبة على الجيران
لكن قلبها بالايمان عمران
بدأت تصلى فكل أذان
وصلة رحمها كان عنوان
بدأت تحس بكل جعان
وصامت كل أيام رمضان
وذكاتها فى شهر شعبان
وحج البيت من الأركان
والشهادة هى الاتقان
طمعانة فى نهر الريان
بقت تطبطب على الغلبان
للوالدين لهم احسان
بطاعتهم لها الجنان
أه من حب الرحمن
خلا دموعها فى سريان
طير بيسبح على الأغصان
بيوحد فى كل زمان
دى حكاية أسمهان
قلنا فى الأول
كان يا ما كان
حلوة ولا ملتوتة كمان
متصلوا على النبى العدنان
..........................
بريشه فنان ااهوى الشعر وااعشقه كمان
بس للاسف ماليش اى ديوان
شروق شمس الحياه الحياه