( تهييسه .. ع القهوة ) للشاعر/ هانى آدم

قاعد مع نفسى ع القهوه
بأفضى دماغى و أعاتبها
و أرتب عك كراكيبها
لعلى ألاقى تحت سرير فى بلكونه فى دواليبها
هدف يستاهل ألبسله
هدوم زهوه

طلبت الشاى و كالعاده
خفيف سكر زياده قوى
عذاب قلبى مراره قوى
و هنايا ساده

و فجأه بدون سابق إنذار
غرقت غبار
فى ترنيمه
لا عارف هيه من جوايا ولا العفره دى قديمه

طلع طيفك نسيم صافى
فى ليلة صيف على سهوه

سرحت كتير مانيش عارف
و لا شايف على القهوه
غير المشاريب بتتصعب على حالى أكيد مجنون
بقاله ساعات بيحكى شجون
لنفسه و نفسه مش فاهمه
و لا بتهوى

غرقت ف نومى كام فسوه
و صحيت فيا مواويلى
غرق نيلى
و فاض أوجاع

لا عارف هيه من حزنى
و لا حنينى لوصلك ضاع

فتحت فى قلبى شبابيكه
سمعت غناه
سمعت الآه فى مزازيكه
و توهت معاه

و نمت فى ضل شمسيه
صحيت مفزوع و مطمن
و تايه فى العيون باسأل
ما حدش شاف جناح طيرى
خايف فى البرد يستهوى

جاوبنى القهوجى بصوته الأجش يا باشا هنشطب
حسابك ولا ناوى تبكى و هنطبطب

فتحت المحفظهساعتها
ما كانش فى جيبها غير صورتك
و جوابين كنتى كاتباهم فى ساعة شوق

حايلته كتير مفيش فايده
و آخرها مسحت أنا القهوة

هانى آدم
بعيدا عن كل القوانين و القواعد
بين قوسين تهييسه