دنيا
سقيتك من ماء عيوني. ..
وافرغت في دلوك سنيني....
ها هي ساعاتي تهدريها...
وانت ترقصين مع نبضاتي....
فما جنيت من تضحياتي...
غير عمر ضائع. ..لاتكترثين لضياعه..
وسنين عطشى للحب .ذبلت غدرا. .وخيانة...
فما كان الوفاء باعك...ولا المحبة شراعك
وكأنك تضحكين على جروحي ..زاهرة منتصرة
انك دنيا غادره. ..لاتحاولي ان تخدعيني...
فما تجدي في روحي غير زهور ذابلات...
فلاتفرحي...اكثر...بغدرك وانتصارك..
فلن تهزميني....
امل عبد عبود

