بعد الغروب بره الدروب
موال وناى فى ايد الصبى
يبكى ويشكى شجن وحنين
وناس ولمه حواليه تسمع
وتجرى دموع على الخدود
مش باينه لكن
جوا القلوب عايمه
وآهات تقولها السواقى غناوى
تبكى عيون الصخر
وتنادى على صبيه
فى عود القمح ولون البدر
فى الوادى طل فى نهارها
فارس على حصان أبيض
شاله على صدره
ودراعه سيف الهلالى
فى حضنه أمانى
بلون الزرع والميه
قال ياصبيه أنت دارى
ونسمتى الهنيه أنا جاى لك
من بلاد فوق البلاد
لاتعرف الغدر ولاالديه
مهرك حبابى اللولى
وشالك من رموش عنيا
طارت الصبيه ترفرف
تجرى على الغيه
تلاقى حلمها فى حضن السما
والزرع والميه لكن ياولداه
ضباب اليم أتلم فى يوم
وغيم عيون الخلق
طار الشرر بارود
حصد الجدع فارس ماله زى
ومن تانى بعد الغروب
بره الدروب ييجى الصبى
يبكى ويحكى حكايه الجدع
ابو شال أبيض ودراعه
سيف الهلالى.
ساحة النقاش