مجلة عشـــاق الشعـــر الإلكترونية (ممدوح حنفي)
من قصيدتى (شارد بلا وطن )
تركت منزلى وتركت قومى ..........وتشتت شملى واصابنى الاجهاد
مازلت أبكى عليك فحبك ............مارد ساكن فى الأجساد والألباد
أصبحت لاأحس برطب ...............العيش فحياتى بدونك فى افساد
أطيب بذكرك وحديثك ................فهل فى ذلك فساد فى اعتقاد
ويهدأ قلبى بطلعتك ..................ويروق حالى فانا فى اسعاد
وتسكن جوارحى بارضك ............فلا حاجه لزاد أو متاع أو زورد
ويرتد الى سمعى بصوتك ...........فبالله عليكى ردّى بصرى ارتاد
فياسيده قلبى منذ عرفتك...........نزعت مابى من غلّّ أو أحقاد
أشتاق اليك كل يوم وطل..........شمس وكشوق العابدين والزهّاد
رجوت ربى فى كل صلاه ..........أن يهدأ قلبى ولا يكون فى عنّاد
أقولها قوله حق والله .............شاهدا علىّ أنى لغيرك من الزهّاد
زهدت ما عداكى مولاتى .........فنظر الوشاه وضربت أعينهم أجساد
عزيز فى حبك رفيع بشانك ........قوى بك فأنا فى قومى أحسّ بانفراد
شعر /محمد سعيد
ساحة النقاش