الانسان عندما يجلس بينه وبين نفسه ساعات كتير تفكيره بيشطح شطحات مجنونة
مرة ممكن تفكيره ياخده انه لو هو ماشى لقى شنطة فيه فلوس كتيرة
وتحلم ان حالك اتغير واتنقلت نقلة كبيرة زى الناس اللى بتشوفها فى المجلات والافلام ذات الثراء الفاحش وممكن فى لحظة يجيلك وميض نور يقولك حاسب انت شايف الفلوس غيرتك ازاى وخلتك تنسى نفسك ومطامع الدنيا تاخدك لبعيد ونسيت للحظة ان ربك مطلع وشايفك انت بتعمل ايه وانه هيحاسبك انت عملت بالفلوس دى ايه وهى بتاعتك ولا بتاعت واحد تانى وانت خدتها منه
هل سالت نفسك الفلوس دى ممكن تكون وقعت منه او نسيها مع تلاهى ودوامة الحياة
وممكن تلاقى العكس الوسواس اتمكن واتمدد وقالك عيش يومينك وسيبك ولا ليك دعوة بحد خليك فى نفسك ومتعها شوية بعد عيشة الضنك

وممكن عقلك ياخد فى شطحة من شطاحاته العجيبة لما تشوف موقف بيحصل امامك
زى واحد بيسرق شنطة فتاة والكل واقف مكانه ومحدش متحرك
فتقول فين المروءة والشهامة راحت فين
وايه اللى خلى السلبية وصلت بينا لحد كده
ولا هو ضعف وغلب وخوف بقى ساكن جوانا
وتربيتنا بقت مبنية على الخوف والسلبية

ويسلام كمان لو دماغك سرحت وخدتك الى مجموعة من اصحاب المفهومية
اللى كلامهم كله ميه ميه
بيعرفوا ويحكوا ولو سالتهم يجوبوك ويفهموك ويطلعوا العالم جاهل
اه مستغرب ليه اصل كله بالمفهومية والفكاكة اللى بتفهم فى كل شئ

وياسلام كمان لو عقلك خدك وفكرت نفسك قاعد وسط مجموعة من المجادلين
اللى قفلين مخهم على مجموعة من الافكار
ومعندهمش وقت يسمعوك ولو اتكلمت ميسمعوش غير صوتهم هما بس
وكانك افة موجودة وسطيهم

اقولك كفاية كده لحسن الشطحات تاخدنا لطريق مسدود
ننضرب فيه بالطوب بدل الكلام اللى اصبح اكتر شئ مباح لانه اتعرف
لانه من غير افعال