............... وبحس انى فى هواها بدوب .........................
وبحس انى فى هواها بـــــــــــــــــدوب
وبحس انى بالكلام صــــــــــــامت
وتهزنى ريح الهوا ويــــــــــــــــــــــدوب
هنطق الاقى الكلام باللسان ساكت
لاكنت يوم عاشق ولا صاحب ولا محبوب
ولا كان ببالى الهوى ولا الحواس فاقت
حسيت بانى تايه وحيران ومجــــــــذوب
بحبها وكأن ريح الهوا للفؤاد ساقت
كل الحنان لقلبها وحسها المحـــــــبوب
والنفس عاوزه تقول لكنها خافت
تنطق بحبك تفهم الكلمه بالمقـــــــلوب
وتحس نفوس الناس بالهوى شاخت
ويمر بينا الزمن باسوته لاغالب ولا مغلوب
واللى بينسى الهوى فادنيته هافت
كل الامانى والامال بتجتمع وتــــــــــدوب
لو يوم نسينا تحس ان الحياة فاتت
وان الزمن غلب الجدع لوحتى كان بيدوب
ويرمى عليه المشيب وزهوته ماتت
ماهو اصل الزمن معلوم ومحســــــــــوب
تمر عليك الثوانى تلقى السنين فاتت
ولسه تحلم بانك ذكى وموهـــــــــــــوب
تلقى غباءك وصلك للتراب والموت
بدون ماتحس بالحياة ويــــــــــــــــــدوب
تصحى تلاقى الحياة ماتت
اصل الحياه هى الحب والمحـــــــــــبوب
من غيرهم تلقى الهموم سادت
واللى يجيله الهوى وينكر المكــــــــــتوب
بكره هيندم لما يلاقى القلوب تاهت
واللى بيعشقك وشايفه كله عـــــــــيوب
تلقى عيوبه اتبدلت وقلوب عليه دابت
وبحس انى فى هواها بــــــــــــــــــدوب
وبحس انى بالكلام صامت
وتهزنى ريح الهوى ويــــــــــــــــــــــدوب
هنطق الاقى الكلام باللسان ساكت