للشعر بحور عميقه
تسطر فى أبيات
تنتهى بقفيات
تروى لنا حكايات
تتتنفس بنبضات
تخرج كل ما فى الخلجات
أشجان-- ضحكات - أهات
نتنفسها شهيق
ونخرجها زفرات
تأخذنا الى حيث الخيال
تعبر بنا المحال
تجعلنا نمطتى صهوة الايام
ونسبح فى خيال من الاحلام
نخترق جدار الصمت
ونسرح فى عالم الا وجود
نحلق فى الفضاء
ويطول بنا البقاء
نتقابل دون قيود
لا تحدنا حدود
في عالم سرمدي الوجود
بقلمى ///لبنى محمد
