ورقه وقلم
سكه سفر
اوزان بتقرا نفسها
الدنيا عايشه لوحدها
والبنت تايه فالاغانى
والشمس نورها بيفترى
بيزيد جمالها المفترى
وتعدي على الناس من هنا
تغزل حلاها كأنما
اخذت بنور الشمس فيه
الحب مغزول فاسمها
والسكه مفهاش غير حنين
مين اللى قال ان النظر بالعين
ده الحب لما بيترسم بيقولوا اعمى
سكه سفر
بنت القمر
راسمه طريقها من البشر
لما القدر
دق الجرس
قلب اتخطف
وسط الحرس
فين الحرس
راحوا الحرس
وفى اللى كان مدمن سهر
وفى اللى عاش ساكت اوووووى
و عشان جمالها اتخرس
‫#‏بنت‬ القمر استنوا باقي الحكايه
‫#‏كلماتى‬ / E'S'R