زُهرة وقانون الجاذبية
جوزها سيد دُرة
صنيعى وزين الزين
وهى حِتة مُهرة
مطلعه عنيه لـ كنين
وسط الحريم زهرة
لكن فى توب تعابين
توقف الزمن برهه
فى جمالها يتوه ضالين
وعنيها باصة لبره
على ابن الجيران سماعين
زُهرة ما حاجة بتحرسها
لا خُلق ولا دِين
على الحبل تنشر قميصها
يزغلل عيون جعانين
وجانبة شابكه بتاعها
بيغوى فى شباب نجسين
وسيرتها زى جمالها
على كل لسان شاهدين
سيد طيبته زيادة
خلت حُرمته ركباه
وهو فاكرها عادة
وهواها ملك هواه
لو خدها مره فى حضنة
تلقى الدنيا مش سيعاه
والعار ملغمط سريرة
وياريت العيون شيفاه
سنين عِشره بلا خلفه
وزُهرة عايشة معاه
وسماعين ما يعرف العفه
وجريت صورها وراه
وهى من غير غفله
شبكت الغرام جواه
حملت ومالت الدفة
غرق فى بحرها واساه
يادى الحوسة يا ناس
على اللى جرى ليها
لما الشرف ينداس
على حبل ماضيها
وباب ماله حراس
عربد فى معانيها
وشربها مرار الكاس
وعاشت ذل لياليها
الشمس طلعت فضيحة
والبطن حملها فى سفاح
وجوزها قالها صريحة
فى كلمتين وإرتاح
وزُهرة فى ليلة قبيحة
خدها سماعين وأهو راح
وتبقى قصة مليحة
وحكمة عطرها فواح
الحرة لو هى عفيفة
ما تدى للغريب مفتاح
