حبيبتى..
بينى وبين روحى خناقه جامده عليك ..
كسب عقلى وبعدت عنك ..
ولكن روحى تعبانه ..
و كل ما العقل يحاول ينسى .
.روحى تسيبنى وتروح تستنى على بابك ...
وتخبط كده بشوبش وبالراحه ....
بجد بقيت مشتاق اشوفك..
واقعد طول الليل احكى معاك..
ان شالله يموت حسادك كده بصراحه ..
رغم عذابى معاك روحى مبسوطه ..
و كان عذابى معاك تصدقى بقى للروح راحه ..
و زى نار وحطب صار الجسد مرضان ..
بيتحرق فى بعادك وانت تلاقيك مبسوطه و مرتاحه ...
و لكن بخاف يطول بعدك والنار تاكلنى ..
اه لو تيجى وتقربى كده فى يوم وتضمدى جرحى ..
يمكن كنت ارتاح وبعد التعب نفسى تعرف الراحه ..
ايوه حبك كان صدفه ولا يوم خطر لى على بال ..
وعشقتك بسرعه ازاى ما ادرى ..
ومن الوقت ده موش عارف احدد ايه حصل لى ..
غير انى بقيت طفل صغير..
وانت من بين الخلايق صحيح امى 
ولما حسيت بادمانى ليك ..
فكرت ازاى اشيلك من فكرى ..
وفشلت ..فازاى بس انساك ..
وانت اللى علمتينى معنى الشوق والحب ..
يا هوى عمرى ..تغريده عشق احمد بيومى ..موال جديد