يا امراه..
لم يستطيع الزمان معها ...
الا ان يهديها جمال الورد ...
منى ليك بوسه..
تترسم على الخد ..
بحبك ولك بعيش وبتنفسك بجد ..
وانا شايفك موش بعيونى..
لا بعيون القلب..
وريحتك جوه انفى ..
حاسسها عبير ما لو اول او حد ..
شايفك موناليزا ..رغم البراءه فى صوتك ..
بتتصرفى بحكمة..
طبيعى كده و بدون قصد ..
كان نفسى اشوفلك صوره..
تعكس هدوء نفسك بدون مد او جذر...
تعرفى انى بأشوفك نسمة فى خيالى ..
اقوم اجرى وراك امسكك واشد ..
لحد ما اسجلك فى كتابى بدمي ..
من غير قلم او حبر ..
بحبك زى فكره ..
بتجى مره واحده فقط فى العمر .
اعيشها بكل احساسى ..
لحد غروب الشمس ..
بحبك فعلا بجنون مالوش حد ..
زى شلال هادر ما يقدر عليه سد ...
تغريده عشق احمد بيومى