أمى محمد سيف
أول نظره حب شفتها عيونى
أول حوضن داب فيه القلب من كتر
الحنان
أول يد تسمع دموعى
وبالمسه تتغسل كل هومى
أول وجه تشوفه عيونى
أول ضحكه فى حياتى صافيه
هى عمرى وكل حبى
أول كلمه حب بصدق
بطبطبه منها تنور عيونى
فى حوضنا اعرف انام
احلم حلم الزمان
لما راحت م الدنيا
راح الحنان والامان
تاه فى دنيتى حتى الكلام
غاب القمر والشمس أصبحت
كل يوم تنام وسط الغيوم
وأصبحت الحياه مالينا هموم
والحزن ذاد جوا الضلوع
والامل راح فى سكه مفهاش
رجوع
الموع طترت بعد غيابك
والفرح والسعاده بعدك
تاهت سكته
لما تزورينى فى المنام
بعرف اعيش يومى ال جاى
