..كتير....بتوه......عن..................ملامحى
وكتير بنسى......أسمى لما يعادينى فرحى
عايش..بآلامى...وهمى ودموعى..وجرحى
وليل الأه.....وخدنى......لفجرى..وصبحى
بدارى....دموعى...جوايا...فى.....السكات
وبهرب من دنيتى... هناك..عند..الذكريات
واعزى نفسى..مع نفسى فى حلم..... مات
واخاف حد يسمعنى.لم تصرخ.كل الاهات
ودنيا ظلمانى.خزلانى..ولا حد حاسس.بيه
مصعبتش عليها وهيه بتشوف دمع عينيه
كتير شافت حرمانى.وحرمتنى من الحنيه
فرقت ألامها.على.. الناس واكبر نصيب ليه
ونسيتنى بافراحها....وخدت انا كل الاسيه
ولا كان ذنبى حزنى ولافرحى.. كان.بإيديه
ياترى يادنيا كده كفايه. ولا لسه فيه.. بقيه
بحلم ببكره.متغير لكن الايام.هيه.......هيه
طمعى فى رحمة ربى.رب الكون..والبشريه
.....كلماتى....عادل داودعسكر.....
أعجبني
