&&&سیده القطار&&&&&
اعلن القطار صفارات الانزار
والناَس کموج البحر تاتی وتختفی عن الانظار
وان واقف ینهمر منی بکاءیسیل کالانهار
لفراق حبیبی وولعه بقلبی تنفطر انفطار
والکل مسافر بالفرح یغدو وبالازهار
ومنهم من بوجه الاحزان والاکتیدار
ودمع العین تنهمر کموج البحار
لحظه وینطلق القطار دون انظار
ویفارق حبیبی سکنی واتچرع المرار
واسمع دوی صفارات الانذار
وتحرک القیطار
فنفطر قلبی ولعه ولهیب وغادرت جسدی روح المغوار
فوضعت راسی وملت علی زاویه الانتظار
واغمضت عینی ودمعی ودیان وانهار
وقلبی به ولعه دلهیب ودمار
وجسدی یرتجف وکاننی محموم من اعصار
فجلست اتزکر زکریاتی ویشب بقلبی نار الاستذکار
کم جرینا ولعبنا واختفینا خلف الاشجار
وداعبنا النسیم وعبیر الازهار
وتقاسمنالیالناوطال الحوار
وغضبنا وتخاصمناورچعنا نتصارع من یبداءبصلح او هزار
ونتصالح دون عتاب او لوم او نقار
فکان لی الحنان والسکن والدار
وسهرنا نتغنی علی نغم الاقمار
ورسمت علی کفیه قلب وکتبت الاشعار
وکم حلمنابنهایه الاقدار
ببیت صغیر حوله الورد والازهار
حتی تقاسمنا الاحلام وبنینا الاسوار
وحدائق ورد وبساتین وانهار ولحظه سکنت الدنیا وساحه
الانتظار
فازا بید علی وجهی تزیح دمعی کالستار
وعبق عطر اعرفه اشمه وعینی تذید انفطار
وکانی احلم اوغائب عن الوعی بین الاسحار
واذا بکلمات تهمهم باذنی کا الاصفار
وتقول حبیبی لم اقدر علی بعدک ونداء بقلبی کالمزمار
یقول ارچعی ارچعی فحبیبک سیموت کالاشچار
حبیبی انا هنا حبیبتک هنا تخالف الاقدار
هیا حبیبی هیا قم نجهز لعرسنا وننزل الستار
علی حکایه عشقاناووقوفا فی امام التیار
هیاحبیبی نعلن عن حبناولا نخاف غدر غدار
ففتحت عینی وفرح اتی بی الی الدمار
الی مکان تحت الثرا بقبر وباب. هو دار
فلا تحزنی حبییبتی سئالقاک بجنه لیس بهاغدر او انکار
ویجمعنا رب للخلق غفار
وسلاما الی یوم تخشع فیها الابصار
یوم دهر لیس فیه صفارات انزار
فقد فات الاون سیده القطار
وانا مسافر الی اخر دار
فقبلاتی حبیبتی حتی تجمعنا الاقدار
یاسییدتی وسیده القطار
&&&&النمر بیبو محمد&&&&
