ياسايقه التقل فى دلالك كأن مفيش جمال بعدك
وكل الدنيا جايه لك وتهجرنى ماهى عوايدك
اشوف الورد فى جمالك بيتباهى على خدك
وسحابه الغيم بتصفى لك وقطراتها تريد ودك
وصوت نغمات فى خلخالك يهد جبال ومين ادك
ياساكنه فى العلالى فوووووق مع القمره ومع النسمه
قتلنى فى هواكى الشوق وليه تحرمنى م البسمه
ماتهدى ياحبيبى وروق ده حتى الهدى م الحكمه
وبدل لى الظلام بشروق يخلى حياتى مبتسمه
شفايفك فيها رقه وذوق بتضحك لصاحب القسمه
انا ف بعدك حزين مخنوق وحتى فاقد الكلمه
فهل من عوده ياقمرى؟ وكفى للقلب ظلماته
فقد ضاع فى الهوى عمرى حزين قلبى بدقاته
وهلا بحثتى عن اثرى كفى للعمر مافاته
فعودى الى ياقدرى فانتى للفؤاد ذاته
شعر احمد اسماعيل \شاعر العرب