اه م الطريق...بقلم / مياده عبد العزيز

اه م الطريق
ماشى ف طريق مسدود
ودموعى ف عينيا
والامى مالها حدود
وهمومى حواليا
انا اللى كنت بقول
بعده ده مش معقول
هفضل معاه على طول
والدنيا ف ايديا
لكن الزمان خانا
بعد الهوا عنا
قصه بتتغننا
لعروسه جنيه
الدنيا طلمانى
قتلتنى ف ثوانى
اخدت حبيبه الروح
وسابتنى انا مجروح
مش لاقى مداويه
انا اللى كنت زمان
كنا وكنا وكان
عايش ما بينا امان
حب مالى الوجدان
وشجر ف حينيه
كان اللى يلمحنا
يرسم ملامحنا
ويخاف لا يجرحنا
ف الحب انا وهى
ايامى وبتعدى
كانت الحياه وردى
كانت هنا حمبى
سكنتها قلبى
بدعيلها ياربى
ترجع ف يوم ليا
انا عمرى ما نستها
وف قلبى خبتها
واقف ف باب بيتها
مستنى نظرتها
تنظر بحنيه
سلام يا حب وضاع
سلام يا احلى وداع
مركب باحلى شراع
هجرت هنا الميا
انا يوم هعود تانى
مانتى الا ملكانى
يا قدرى وزمانى
يا سكنى ومكانى
هتعودى يوم ليا