أسطورة حب
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
من قال أنا وأنت من زمن الناطحات؟
من قال أن تلاقينا جاء من بعد شتات؟
من زعم أن مصائرنا فتات فى فتات؟
انّا تلاقينا فى زمانٍ كَثُرت فيه الصفات
نحن من أنبت الأزهار فى جوف الممات
نحن من صدّرنا الحب منحاً أو هبات
نحن من أشجانا السهد فى جميع الأمسيات
نحن من أسكرنا الحب وانتشينا فى الطرقات
نحن من تعلّم على يدنا كل العاشقين والعاشقات
لا تنبشون فى كونى وكون حبيبتى فقلوبنا فى ثبات
لا تحركها عواصف أو زلازل أو غارات
أنا وأنت أنشودة ٌتُحكى فى زمن العاهرات
حيث ضاع الحب فيه واستباحوه فى الحانات
أنا وأنت قصةٌ محفورةٌ فى ديوان الحكايات
بك اكتفيت ولا تليق بعدك كل الفراشات
دعيهم يصرخون ويذهبون ويُقبلون فى شتات
يتساءلون عن سرنا ويحاورون صمت السكات
لن ينزعوا غطاءنا فأخلاقنا ساترات
هم بعضٌ من ضجيجٍ يعربد فى الطرقات
اختبئى فى صدرى سيدتى من لهيب النظرات
فهم وقتٌ ضائعٌ سيمر وتبقى الذكريات
(اسطورة حب)
شعر/ ابراهيم فهمى المحامى
