بقلم - محمد حمدى
سلطان : بابا !
رمضان السكرى : عاوز حاجة،يا سلطان ؟
سلطان : أه !
رمضان السكرى : عاوز إيه ؟!
سلطان : هتزعل !
رمضان السكرى : مُش هزعل .
سلطان : هتمسك قلبك،وتقول : "قلبى،قلبى" !
رمضان السكرى : خير يابنى،فيه إيه ؟!
سلطان : أنا عاوز أتجوز !
رمضان السكرى : ما شاء الله على الخلفة !
سلطان : مُش قولتلك هتزعل .
رمضان السكرى : دا إنت بقالك خمس سنِين فى معهد سنتَين،وعاوز تتجوز،مُش تخلصه،وتشتغل الأول !
سلطان : هأخلصه السنادى .
رمضان السكرى : أخيرًا بعد خمس سنيِن؛هتخلصه !
سلطان : أنا كنت بأدرس بتأنى؛لأن التأنى فيه السلامة .
رمضان السكرى : وست سنين فى ثانوى،و خمسة فى إعدادى،وتمنية فى إبتدائى؛دا إنت دفعتك إتخرجت مِن عشر سنِين !
سلطان : فى التأنى السلامة،وفى العجلة الندامة !
رمضان السكرى : وإن شاء الله بعد التأنى ده كله هتشتغل إيه ؟!
سلطان : هأشترى تو ك توك .
رمضان السكرى : ويا ترى،معاك حق التوك توك،ولا أنا اللى هأدفعلك حقه ؟!
سلطان : إنت اللى هتدفع طبعًا !
رمضان السكرى : ويا ترى،هتبقى فالح فى الشغل،ولا هتبقى فى الشغل زى الدراسة !
سلطان : هأشتغل على التوك توك،وهأجيب عربية أجرة .
رمضان السكرى : طب كويس؛الطموح حلو برضو !
سلطان : بس أنا عاوز أخطب؛علشان أنا عديت التلاتين !
رمضان السكرى : ما هو إنت لو كنت فالح فى التعليم؛كنت زمانك مخلص مِن زمان !
سلطان : حصل خير،يا بابا .
رمضان السكرى : الزواج،يابنى،مسئولية !
سلطان : إن شاء الله؛هشرفك !
رمضان السكرى : طب لما أشوف !
