كان زمان لينا دار ودوار
مربيين فيهم كتكوتيين وفرخة
كنا بناكل فى طبق واحد
والقلوب كانت مسامحة
كان كفايه حسن الجوار
وعيون مليانه فرحه
وبيوت مقفولة على نفسها
ومفيش عيون جارحه
وناس رايحه المساجد
كل واحد فى ايده سبحه
وطيور فى السماء
بترفرف بجناحها وسابحه
وخلق فى كل مكان ماشية وسارحه
لحد ما  الدنيا  بقيت زحام
ومحدش شايف حاجه من الزحمة
لكن الكل كان رافع ايده
للسماء بيطلب من ربنا الرحمه